Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

ΨΗΦΙΑΚΗ ΧΙΟΝΑΤΗ



            Το πρόσωπό της ραγισμένο σα γυαλί.
            Τα μάτια της δυο κάρβουνα σβησμένα.
            Το δάκρυ της από άλλη εποχή.
            Τα λόγια της τραγούδια ξεχασμένα.

           
Είν’ η Χιονάτη των παραμυθιών
            κλεισμένη σ’ ίδρυμα βαρέων νοσημάτων.
            Την αποδιώξαν απ’ το γέλιο των παιδιών
            στην εποχή των ανυπόστατων θαυμάτων.

           
Είν’ η Χιονάτη που ’γινε ψηφιακή
            κι από οθόνες μέσα τώρα μας μιλάει.
            Είν’ η Χιονάτη που ’χει πια θεραπευτεί,
            σ’ ανταλλακτήρια την μαγεία της πουλάει.

           
Τα παραμύθια έχουν σκορπίσει τώρα πια,
            τα θάμπωσε το φως του προβολέα.
            Στις πίστες ξεπουλιέται η ομορφιά
            κι η θλίψη εξαπλώνεται ραγδαία.

           (Κώστας Μπούζας: 2010)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου